Fahriye: Şairin Kendini Övmesi Şairlerin yeteneklerini abartılı bir şekilde anlattığı bölümlerdir.
Mısra: Şiirin Çekirdeği Mısra, bir şiiri oluşturan satırlardan her biridir. Divan edebiyatında mısra tek başına bir anlam ifade ediyorsa buna […]
Beyit: Divan Şiirinin Temeli Beyit, anlamca birbirine bağlı iki dizeden oluşan nazım birimidir. Divan edebiyatının %90’ı beyitler üzerine kuruludur. En […]
Gazel: Divan Şiirinin Kalbi Gazel, sözlükte ‘kadınlarla sevgi üzerine konuşmak’ anlamına gelir. Genellikle 5-15 beyit arasında değişir. İlk beytine ‘matla’, […]
Kaside ve Yapısı Belirli bir amaçla (övgü, yergi, dini konular) yazılan, beyit sayısı 33 ile 99 arasında değişen uzun şiirlerdir. […]
Mesnevi: Divan Edebiyatının Romanı Kelime anlamı “ikili, ikişer ikişer”dir. İran edebiyatından alınmıştır. İran edebiyatında Firdevsî’nin Şehname’si ünlüdür. Klâsik halk hikâyeleri, […]
Şarkı: Türklerin Hediyesi Şarkı, Divan şiirine Türklerin kazandırdığı bir nazım şeklidir. Bestelenmek için yazılır. Dörtlüklerden oluşur ve nakaratı vardır. Lale […]
Hicviye: Kalemle Savaş Hicviye, bir kişiyi, bir kurumu veya toplumsal bir sorunu eleştirmek için yazılan yergi şiirleridir. Divan edebiyatında bu […]
Mersiye: Ölümün Ardından Bir kişinin ölümünden duyulan üzüntüyü dile getiren şiirlerdir. İslamiyet öncesindeki ‘Sagu’ türünün Divan edebiyatındaki karşılığıdır. İslamiyet öncesi […]
Terkib-i Bend: Sosyal Hiciv ve Felsefe Bağdatlı Ruhi’nin önderliğinde gelişen bu tür, toplumsal eleştirilerin en güçlü yapıldığı nazım şeklidir. Bentlerle […]
