Kemal BİLBAŞAR(1910-1983)
Çanakkale’de doğdu. Edirne Öğretmen Okulu’nu bitirince (1929) Vize ve Babaeski’de iki yıl ilkokul öğretmenliği yaptıktan sonra Ankara Gazi Eğitim Enstitüsü’nden de mezun olarak (1935) tarih öğretmeni oldu. 1937’den beri İzmir’de Karataş Ortaokulu’nda sürüp gelen öğretmenliğinden 1961’de kendi isteğiyle ayrıldı.
İlk hikâyesini 1937’de yazan, hikâyelerini Aramak, Yurt ve Dünya, Yürüyüş, Yeditepe dergilerinde yayımlayan Kemal Bilbaşar konularını özellikle Batı Anadolu kasabalarından alır. İnançlar, gelenek ve töreler, hayat görüşleri, çatışan menfaatler, yerli renklerle beslenmiş tasvirler, sebep ve sonuçlar arasında gelişen bir olayı, gelenekçi bir anlatışla ortaya serer. Refik 
Halit’le başlamış bir memleket hikâyeciliğini, hicivci ve sert bir gerçekçilik anlayışı içinde devam ettirir.
Kendi cümleleriyle edebi anlayışını şöyle açıklıyor: “Yapıtlarımı genellikle küçük kasaba ve köylerde yaşayan, çok çalışan, az mutlu olan insanların hayatını yansıtmak, onların belli bir bilince varmaları amacıyla kaleme aldım. Fikirde toplumcu, sanatta gerçekçi, görüşe bağlı kaldım. Memleketimiz insanlarının dertlerini, toplum gerçeklerini ancak bu edebiyat tekniğiyle gün ışığına çıkarmak, onlara çözüm yolunu göstermek mümkün olacağına inandım. Yapıtlarımda halk masal ve öykü deyişlerine de yer veriyordum. Bununla yapıtlarımı halkıma daha rahat okutacağım, sanatımda geleneksel bağlantıyı sağlayacağım kanısındaydım.”
Eserleri
Hikâye
Anadolu’dan Hikâyeler (1939)
Cevizli Bahçe (1941)
Pazarlık (1944)
Pembe Kurt (1953)
Üç Buutlu Hikâyeler (1956)
Irgatların Öfkesi (1971)
Roman
Denizin Çağırışı (1943)
Ay Tutulduğu Gece (1961)
Cemo (1966)
Memo (iki cilt 1968-69)
Yeşil Gölge (1970)
Yonca Kız (çocuk romanı, 1971)
Başka Olur Ağaların Düğünü (1972)
Kölelik Dönemeci (1977)
Bedoş (1980)
Zühre Ninem (1981)
Ödülleri
Cemo romanıyla Türk Dil Kurumu 1967 Ödülü
Yeşil Göle – May 1968 Roman Ödülü
Otobiyografisi
Türk Dili Aralık 1967