Ali Mümtaz AROLAT (1897-1967)
Mümtaz Arolat’ta (1897-1967),Galatasaray Lisesi’nde okurken gönüllü olarak I.Dünya savaşına katıldı. Üç yıl sonra öğrenimine Ticaret Lisesi’nde devam edip bitirdi. İlk şiirlerini Seza imzasıyla Şair ve Nedim dergilerinde yayımladı. Ali Mümtaz adıyla Dergâh dergisinde sürekli şiirleri yayımlandı. Konularını tabiat manzaralarından, aşk duygularından aldı. Hayale ve ritme önem veren bir hece şairi oldu. Sonraları serbest nazımla da yazdı. hece ölçüsünü ve dizeleri kısalı uzunlu kullanmada Enis Behiç’in başlattığı biçim değişikliğine yenilerini eklemiştir. Şair şiirlerini Bir Gemi Yelken Açtı(1926), Hayal İkliminden Dönen Diyor ki(1960) adlı iki kitapta toplamıştır
Bir Gemi Yelken Açtı
Bir gemi yelken açtı hayal iklimlerine,
Civarından çığlıkla yorgun martılar kaçtı
Rüzgâr sürüklenirken derinlerden derine;
Hayâl iklimlerine bir gemi yelken açtı.
Beyaz yelkenlerinde ölgün bir kızıllığın
Titrek son akisleri dalgalandı belirsiz;
Toplanırken göklerde bulutlar yığın yığın
Hırçın bir fırtınayı düşünüyordu deniz.
Ufuklarda solarken altın şafak gülleri
Yabancı âlemlerden sâadetler, emeller,
İhtiraslar bekliyen kimsesiz gönülleri
Gizlice sıkıyordu kızgın demirden eller.
En katı yüreklinin bile bu sabah iki,
Üç damla yaş kurudu solgun yanaklarında;
Açılan yolcuların hepsi hissetmişti ki
Bugün de erişilmez o diyâra, yarın da…
Mâdem ki o iklime erişmeye imkân yok,
Neden böyle vakitsiz enginlere çıkışlar?
Bulutlar toplanıyor, ufukta dalgalar çok,
Kış geliyor, yelkenler emin bir yerde kışlar!
Yolcular diyorlar ki: -Erişmek ümidi az;
Biliriz dalgaların her biri bir mezarlık.
Belki de içimizden hiçbiri ayak basmaz,
Lakin yolunda ölmek, bu da bir bahtiyarlık!
Ufkun dört duvarına kanadını vurarak
Rüzgâr sürüklenirken derinlerden derine,
Gümüş yelkenlerini yüksekten savurarak
Bir gemi yelken açtı hayal iklimlerine.